Angloj, kial servi pluge
mastrojn vin tenantajn juge?
Kial teksas viaj manoj
luksajn vestojn por tiranoj?

De l'lulil' ĝis forbala' vi
kial volas nutri, savi,
tiun nenifaran bandon,
pretan gluti ŝviton, sangon?

Ĉu vi havas do trankvilon,
ŝimon, nutron, am‑azilon?
Kion vi aĉetas kare,
pene, time kaj amare?

Vi semas, sed vi ne rikoltas;
vi teksas, sed alia portas;
vi faras, sed alia prenas;
vi forĝas, sed alia tenas.

Semu,—sed ne tiran' rikoltu;
teksu,—sed ne pigrulo portu;
faru,—sed ne trompulo prenu;
forĝu,—armilojn, kaj mem tenu.

Vin trenu al keltruoj, ĉeloj;
aliaj loĝas en kasteloj.
Kial vi skuas la ĉenaron;
Vi hardis mem la brilan ŝtalon.

Laboru, sarku, teksu, truu,
kaj vian tombon mem konstruu
kaj mortotukon; ĝis gracia
Anglujo estos tombo via.