A WORLD IN A GRAIN OF SAND

Roberto Passos Nogueira

I

 

To see a World in a Grain of Sand

And a Heaven in a Wild Flower,

Hold Infinity in the palm of your hand

And Eternity in an hour.

 

II

 

Jes kara

               la Budhoj kaj ceteraj pravas

               ĉi vastaj galaksiaj spacoj inter ni

                       estas nenio

                       nenio nia esto

                                 nenio la realo

 

           Tiu realo kiun ĉiuj riverencas kiel

               la solan kaj netranstreblan

                      estas nenio

                      nenio aŭ pleneco kapinversita

                                nenio estas ĉio

                      kapinverso estas la kapo

                                de l'Universo

                                matrico de l'diverso

                                 komenco de l'Unueco

                      ĉar nenio estas ĉio

 

III

 

Blake

     geniulo krianta inter kalkaj

     muroj altaj de izola ruba urbo

ne tremis ĉe la rando de l'enorma faŭko

     vidis ĉiujn loĝantojn

                          kaj forestantojn

                          de l'Abismo

kaj ilin denuncis al la homoj

 

          Ĉu  addicts lin eltombigos

      por ludi kun monstraĵoj

      lacertoj kaj serpentoj

      por ŝerci kun anĝeloj

                          dioj kaj keruboj

      rande de l'Alia Kontinento

                           en niaj memoj?

 

IV

 

      Ĉirkaŭ la Umbiliko

       la Universo vorticas

 

                             En pinglan punkton

                             plonĝas

                             kuboj kaj konusoj

                             kreaĵoj de l'penso

 

       Likve likas tra la truo

       mi kaj vi

       miraĝoj de l'menso

 

V

 

Sed

       Ni timas suĉi la ogran oston de amiko

            kaj kun ĝi iri al Umbiliko

 

       Ni timas trinki la urinon

            aŭ manĝi la merdon de amiko

            kaj kune iri al Umbiliko

 

        ni timas

   ni timas

ĉar la mondo estas matraco

                              de fakiro

 

najlaj akraj pintoj traboras la karnon

            la harakiro

estas ĉiuhora devigo

 

kaj

    ni timas

 

ni timas

    Sed tio ĉi estas Pleneco

    milfoje ripetu por ke vi ne falu en la puton

 

Do ni preĝu la meson

                 meze de l' amaso

                 kontraŭe nenie

                 ĉar de tio dependas

                           vivo aŭ morto

 

VI

 

             Tamen Majstro Blake predikis

                         dividon inter naturo kaj

                         la Eterna Imago

                         la Poetika Genio

              (kvankam ligis inferon al ĉielo

                         kaj mokis bonon X malbonon)

 

           Li havis multajn kverelojn

                       kaj vivis jen ĉiele jen infere

 

«Stultulo . . .

            Blake estis artisto

            ne iu sanktulo»

 

VII

 

Tiel la vojo glatas milde

        vi finfine povas iri

        al Hindujo aŭ Japanujo

                 (Vedantao aŭ Zen)

        eĉ vi povas resti tie ĉi

        kun la Movado de l'Transcenda Medito

                  studi Teozofion

                  praktiki kelkajn poziciojn de Hatha‑Jogo

                  kaj duon‑kontempli la Veron

 

Vi tiel vin taksos Ĝoj‑trovinta

           kaj cel-iranta

           iu ĉela kiu serĉas guru-on

 

  la vojo certe mildos

 

Ne

       tute ne

                  neniu vin kondamnas

                  neniu vin kulpigos pro io ajn en la mondo

 

 Mi eĉ konfesas ke mi sekvus vin

 (se ne estus ĉi tiu damninda gripo

                   kiu min malpermesas ascendi

                   al altaj lokoj)

 

                   Ne maltrankviliĝu

                   vi estas saĝa

                                    eĉ tro

 

VIII

 

La vojo aspras

           skurĝite ni marŝas

 

niaj membroj estas vundoj

niaj mensoj estas vundoj

niaj memoj nigraj fundoj

 

Ho Dio nutru nian fidon

                       tra la nokto

 

per la nenio oni iras al ĉio

per la tenebroj oni atingas la lumon

per la nekono oni konas

per la povreco oni riĉas

per la ploro oni ĝojas

per la morto oni senmortecas

 

Tion al ni instruis

                       la Majstro plej alta

                       Sankta Johano de la Kruco

 

Li benu nin en obskuraj horoj




FONTO: Nogueira, Roberto Passos. "A World in a Grain of Sand" [Mondo en Sablero], en Vojo kaj Vorto (La Laguna: J. Régulo [Stafeto], 1972), p. 13-18.


El "Aŭguroj pri Senkulpeco" [from “Auguries of Innocence”]
tradukoj de William Auld & Tom Fraser

Esperanto kaj la Vorta Poezio” de Roberto Passos Nogueira

Pri Moderna Poezio kaj Esperanto” de Roberto Passos Nogueira

Arta partikulareco kaj Esperanto [pri teorio de Georg Lukàcs] de R. P. Nogueira

The Secret Malady of Esperanto Poetry (1973) by Dr. Julius Balbin

William Blake en Esperanto

William Blake Study Guide

Esperanto Study Guide / Esperanto-Gvidilo
(& interlinguistics / interlingvistiko)

Alireteje / Offsite:

Roberto Passos Nogueira @ Ĝirafo

Recenzo de Baldur Ragnarsson, Esploroj; Roberto Passos Nogueira, Vojo kaj Vorto (Paco, 1974)
de Karl Schulze

Roberto Passos Nogueira - Vikipedio

William Blake - Vikipedio

Blake and the Xenoglots: Strange-Speaking Critics and Scholars of Blake
By G. E. Bentley, Jr.


Home Page | Site Map | What's New | Coming Attractions | Book News
Bibliography | Mini-Bibliographies | Study Guides | Special Sections
My Writings | Other Authors' Texts | Philosophical Quotations
Blogs | Images & Sounds | External Links

CONTACT Ralph Dumain

Uploaded 6 May 2007
Links added 14 June 2012 & 8 Oct 2013

Site ©1999-2013 Ralph Dumain